Samouczek autorstwa Krzysztofa Błońskiego dla tych, którzy chcieliby samodzielnie nauczyć się grać na flecie prostym, ale nie wiedzą jak się do tego zabrać. Zawiera podstawowe informacje dotyczące zasad rządzących muzyką, terminologii muzycznej oraz pisma nutowego. Napisany jest językiem przystępnym dla każdego, więc każdy kto znajdzie w sobie odpowiednio dużo talentu i woli walki, jest w stanie nauczyć się grać przy jego pomocy. Zgodnie z ideą tego Samouczka, informacje w nim zawarte mogą być przydatne nie tylko adeptom trudnej sztuki "fujarzenia", ale i tym, którzy samodzielnie uczą się grać na innych instrumentach, co zostało wyrażone w wstępie "OD AUTORA".
W Samouczek, w wersji elektronicznej (na CD), można zaopatrzyć się drogą wysyłkową pisząc na:
OD AUTORA
Podczas wielu lat muzykowania wielokrotnie zdarzyło mi się współpracować z genialnymi samoukami - ludźmi obdarzonymi poczuciem piękna, wyczuciem muzyki przez nich granej, będących wirtuozami swoich instrumentów. O ile jednak samo muzykowanie z Nimi jest wielką przyjemnością, o tyle praca na etapie tworzenia (w niektórych wypadkach) bywa nieco utrudniona i trzeba poświęcić jej znacznie więcej czasu niż to jest konieczne. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest nieznajomość pisma nutowego, a co za tym idzie, konieczność pamięciowego opanowania materiału już na próbach, co często przedłuża je w nieskończoność.
To "odkrycie" w zestawieniu z faktem, iż wszystkie niemal pozycje wydawnicze do nauki gry skonstruowane są tak, że bez nauczyciela ani rusz, zrodziło ideę napisania samouczka. Nie ma samouczek ów aspiracji być podręcznikiem czy też szkołą gry. Ma w założeniu stworzyć tym, którym w duszy gra, a którzy do szkół muzycznych iść nie chcą lub nie mogą, możliwość poznania zasad rządzących muzyką, języka muzycznego oraz pisma nutowego właśnie - w stopniu elementarnym. Ma również prowokować Ich do pogłębiania wiedzy muzycznej. Pozwoli Im to odkrywać świat muzyki świadomie i z przyjemnością.
Flet podłużny jest najtańszym, a tym samym najlepiej służącym idei samouczka instrumentem, nim zatem posłużymy się by osiągnąć nasz szczytny cel.
DO DZIEŁA WIĘC !
SPIS TREŚCI
UTWORY Z AKOMPANIAMENTEM
Tabele chwytów
Metronom
Wybrane fragmenty
WYBIERAMY INSTRUMENT
Instrumentem najłatwiej dostępnym jest flet prosty "C SOPRAN".
Produkowany jest w dwóch odmianach:
- flet renesansowy ( z pojedynczymi otworami )
- flet barokowy ( z dwoma otworami podwójnymi )
Nie jest istotne, który z nich wybierzesz. W zasadzie najważniejsze jest to żeby Twój flet stroił. Jeżeli nie potrafisz ocenić tego sam, wybierz się na zakupy z kimś kto to potrafi. Nie bez znaczenia jest również to, z jakiego materiału instrument został wykonany. Flety drewniane charakteryzują się ciepłym i łagodnym brzmieniem, lecz wymagają starannej konserwacji, ściśle z zaleceniami producenta. Flety z tworzyw sztucznych nie mają tak ładnej barwy dźwięku, ale nie wymagają równie wielu zabiegów konserwacyjnych, no
i generalnie są tańsze.
Budowa fletu prostego nie jest skomplikowana. Jest to piszczałka w kształcie prostej rurki z otworami bocznymi krytymi najczęściej palcami. Z jednej strony zakończona jest ustnikiem (to ta część, w którą dmiemy). W ustniku umieszczony jest czop, zwany blokiem (stąd nazawa - flet blokowy). Drugi, otwarty koniec stanowi wylot instrumentu. Podczas zadęcia powietrze, wpadając na tzw. wargę, wprawia w drgania znajdujący się w środku słup powietrza. Wielkość tego słupa regulujemy zakrywając bądź odkrywając otwory boczne. Łącznie jest ich osiem: jeden dolny i siedem górnych (podwójne otwory w flecie barokowym traktujemy jako pojedyncze).
Ujmij flet tak, by kciuk lewej ręki zakrył otwór dolny, natomiast palec środkowy - otwór drugi, licząc od ustnika. Kciukiem prawej ręki podeprzyj flet od dołu. Wszystkie otwory, poza dolnym i drugim górnym, są odkryte. Upewnij się jeszcze czy obydwa otwory zakryte są szczelnie, weź oddech (niezbyt głęboki ) i zadmij. Wydobyty przez Ciebie dźwięk, to dźwięk "c3" (trzykreślne).
WYSOKOŚĆ DŹWIĘKU
Wysokość dźwięku to, mówiąc potocznie, jego "grubość". Dźwięk im jest "grubszy" tym niższy, a im "cieńszy" tym wyższy. Uzależnione jest to od częstotliwości drgań źródła dźwięku. Źródłem dźwięku jest wszystko co wprowadzone w drgania, czyli wytrącone ze stanu równowagi, dźwięk wydaje. Uderz w blat stołu - zadudni, potrąć strunę - zagra, dmuchnij do pustej butelki - zabuczy, a wyprowadź z równowagi człowieka... to usłyszysz całą symfonię. Głos jest efektem działania naturalnego instrumentu jakim są górne drogi oddechowe, w których to źródłem dźwięku jest słup powietrza wprowadzony w drgania przez struny głosowe. Słup powietrza drga także we wspomnianej już butelce. Dmąc najpierw w pustą butelkę, a następnie w wypełnioną częściowo wodą, z łatwoscią dostrzeżesz zależność między wielkością słupa powietrza, a wysokością dźwięku.
Wróćmy do CZĘSTOTLIWOŚCI DRGAŃ.
Mierzy się ją licząc ilość drgań źródła dźwięku w jednej sekundzie. Jedno drganie w ciągu jednej sekundy, to jeden Herc (Hz). Dźwięk jest tym wyższy, im większa jest częstotliwość drgań źródła, które go emituje. Np. struna drgająca z częstotliwością 300 Hz (300 drgań na sekundę) wyda dźwięk niższy niż struna drgająca z częstotliwoscią 400 Hz (400 drgań na sekundę), ale za to wyższy od wydobytego ze struny drgającej z częstotliwością 200 Hz
(200 drgań na sekundę).
Ucho ludzkie jest w stanie usłyszeć dźwięki w zakresie
od 16 Hz do 20 000 Hz. Fachowcy od dźwięku wszystkie te słyszalne częstotliwości podzielili według pewnego sprytnego systemu, który nazwali SYSTEMEM RÓWNOMIERNIE TEMPEROWANYM.
Tu każdy dźwięk otrzymał swoją nazwę, przydziałową częstotliwość oraz miejsce na pięciolinii. PIĘCIOLINIA składa się z pięciu linii
i czterech pól, na których zapisuje się odpowiedniki graficzne dźwięków, czyli NUTY.
C SOPRAN: 
POLSKIE PIEŚNI PATRIOTYCZNE I HISTORYCZNE
HYMNY NARODÓW / NATIONAL ANTHEMS
PIĘCIOLINIE DO WYDRUKU / Free Printable Staff Paper
